André Gide • 27 mei 1925

• De Franse schrijver André Gide (1869 -1951) biedt in zijn dagboeken “een caleidoscopisch portret van een man die over zichzelf beweerde: ‘Alle absurde dingen in mijn leven heb ik altijd gedaan uit naam van het verstand.’” Onderstaand fragment gaat over schrijver Paul Léautaud (1872-1956). Uit: Het innerlijk blauw. Een keuze uit het dagboek 1918-1939 (vertaald door Mirjam de Veth).

Cuverville, eind mei
Bezoek van Paul Valéry. Vijf hoofdstukken van Les Faux-Monnayeurs in het net geschreven en uitgetypt. Een saai karwei, maar wel passend bij mijn lusteloosheid. Ik reken op Congo om daaroverheen te komen. De voorbereiding van deze reis en de verwachting nieuwe landen te zien heeft het heden van zijn glans beroofd, ik merk hoe waar het is dat het geluk schuilt in het moment. Alles lijkt me alleen nog voorlopig. (De hoop op het eeuwige leven munt daar ook in uit.)
Mijn ogen zijn de laatste tijd erg achteruitgegaan Een bril verhelpt dat gebrek. Bestond er ook maar een bril voor mijn hersens! De moeite die het mijn geest kost een te onderzoeken idee 'scherp te stellen'; net als mijn ogen nu. De omtrekken blijven vaag.