Lodewijk van Deyssel • 28 februari 1937

• Lodewijk van Deyssel (1864-1952) was een Nederlandse schrijver. Hij had een hartgrondige hekel aan telefoneren, en dus schreef hij "briefjes, wier ontstaan te danken is aan Thijm's matige animo om zich persoonlijk met een, in zijn ogen gecompliceerde, tijdrovende en vermoeiende aangelegenheid als telephoneren is, te occuperen. Hoogst zelden, en dan nog contre coeur, benutte hij dit communicatiemiddel eigenhandig, maar vrijwel dagelijks legde hij twee à drie briefjes gereed, welke briefjes - in zijn omgeving geleidelijk aan vertrouwd geworden als de Telephoonbriefjes - een voor hem, voor de Heer Alberdingk Thijm, te telephoneren tekst behelsden, met welker voorlezing door de telephoon zich een daartoe aangezochte ondergeschikte belast wist. Op de ommezijde van het telephoonbriefje noteerde de bemiddelaar dan het antwoord of de reactie van het opgeschelde adres, waarna hij dit document weer had in te leveren bij zijn opdrachtgever, die het - soms voorzien van marginalia - wegborg in zijn archieven."

• Portret: Jan Veth.

Gebroeders Vermeulen [28-2-'37]
Gelieve bij de hr. Alb. Thijm te laten halen een pyama jasje. Noodig zijn zes zulke jasjes, maar met een gordelwijdte van de afmeting van bij het jasje gevoegd touw. Indien deze jasjes niet voorhanden zijn, moeten zij gemáákt worden. U gelieve op te geven hoe veel tijd daar mee gemoeid zoude zijn. Moet de aanmaak in het buitenland gebeuren, zoo rekene U er mee, dat de meerdere onkosten, die de spoedige aflevering van uit het Buitenland mede brengt, voor rekening zijn van den hr. Alb. Thijm.

Firma Krul [3-2-'41]
De hr. Alb. Thijm verzoekt nu dadelijk bij hem te bezorgen: twee reepen van elk voorhanden chocolademerk, een half ons van elke voorhanden koekjes-soort die zonder bon verkrijgbaar zijn, een gebakje van elke soort zonder bon.

Aan een Haarlems hotelier
Morgen, Donderdag, heeft Dr. Alb. Thijm noodig, om 6 u. 30, bij het dîner dus, het vleesch van drie gebraden eendjes [dat dus vooraf van het gebeente is ontdaan] met kastanjepureé. Dr. Alb. Thijm verzoekt U goéd te bedenken dat het jonge eendjes, van middelsoort grootte, moeten zijn. De aardappelen, die U onlangs leverde bij de gelardeerde ossenhaas, waren niet genoegzaam hard donker bruin gebakken.

Anna Dostojevskaja • 27 februari 1867

• De veel jongere Anna Grigorjevna Dostojevskaja (1846-1918) bleek de juiste vrouw om de aan gokken verslaafde Russische schrijver Fjodor Dostojevski (1821-1881) in de juiste richting te leiden. In haar Herinneringen (vertaald door Charles B. Timmer) beschrijft ze zijn leven met hem.

27 februari 1867
Toen wij aankwamen, waren alle gasten al bijeen. Mama en mijn trouwpeter gaven ons plechtig hun zegen. Daarna regende het van alle kanten gelukwensen bij een glas champagne. Allen die bij de huwelijksinzegening waren geweest en mij niet kenden stonden verstomd, toen zij nu, in plaats van het bleke en ernstige meisje dat zij zo pas in de kerk hadden gezien, een blozende, levenslustige en van geluk stralende ‘jonge bruid’ voor zich zagen. Ook Dostojevski’s gezicht straalde. Hij bracht zijn vrienden naar mij toe, stelde ze voor en zei: ‘Kijk eens, wat een verrukkelijke vrouw ik heb! Ze is uniek! Ze heeft een hart van goud!’ - en meer van die complimenten, die mij ontzettend verlegen maakten. Daarop stelde hij me aan de dames voor en was heel tevreden dat ik voor elk van hen een vriendelijk woord vond en kennelijk bij hen in de smaak viel. Op mijn beurt bracht ik mijn man bij mijn vrienden en familieleden en was gelukkig, toen ik zag, welk een betoverende indruk hij op allen maakte.
Dostojevski hield ervan een goed gastheer te zijn en daarom was er in overvloed champagne, lekkers, fruit.
Eerst tegen twaalven reden de gasten weg en wij bleven met ons tweeën nog lang op om over de bijzonderheden van die voor ons zo heerlijke dag na te praten.

Fien, 20 jaar • 26 februari 1941

• Meisjes in de oorlog bevat oorlogsdagboeken van meisjes, waaronder de 18-jarige Ina. De fragmenten hieronder gaan over de Februari-staking.

Woensdag 26 februari 1941, Rotterdam
Ja hoor, Amsterdam was in staking. Mijnheer Hoekstra die 's morgens naar de zaak kwam was er 's ochtends vandaan gekomen. Kleine bedrijven waren gisterenochtend al begonnen. Om twaalf uur staakten gas, elektriciteit, trams, enfin, alle grote bedrijven. De mensen hadden dus geen gas en water. De oorzaak van de staking was natuurlijk de jodenvervolging. Nee, die moesten gewoonweg beestachtig behandeld zijn. De hele Jodenbuurt in Amsterdam was afgezet met prikkeldraad. Een jood werd gewoonweg van de straat opgepikt en in wagens meegenomen. Soms werden ze zelfs uit de huizen gehaald. Het is toch wat! Geen wonder dat je dan in opstand komt. 's Avonds hebben ze hier nog geschoten maar gelukkig was de nacht rustig.
Fien, 20 jaar

Woensdag 26 februari 1941, Emmen
Men vertelde dat vele Amsterdamse joden in concentratiekampen gezet waren en dat nu de bankwerkers, elektriciteits- en gasmensen, trambestuurders enzovoorts gestaakt hadden. Van verschillende kanten werd dit verteld.
Jeanne, 15 jaar

Ina, 18 jaar • 25 februari 1941

• Meisjes in de oorlog bevat oorlogsdagboeken van meisjes, waaronder de 18-jarige Ina. Het fragment hieronder gaat over de Februari-staking.

Dinsdag 25 februari 1941, Amsterdam
Er is een algemene staking onder het personeel van grote bedrijven. Zoals gas, elektra, tram en spoorweg, scheepsbouw, Fokker, Werkspoor en andere. Om halfelf werd Werkspoor gesloten, 's Middags ben ik de Indische buurt eens in gegaan. Het was overal verschrikkelijk druk. In de Javastraat woont een kastelein die NSB'er is, en daar hebben jongens eerst de ruiten ingegooid en toen klinkers naar binnen gekeild.
In de Wagenaarstraat was ook een NSB'er. Hij had een foto van oom Adolf voor zijn raam hangen. Daar hebben ze ook de ruiten ingegooid en ze hebben dat prachtportret verscheurd.
En overal is het vechten en verzamelen de mensen zich. Op het Dapperplein is een aardappelboer en die wilde niet sluiten. Een stel vrouwen is voor de winkel gaan staan, en ze bleven daar tot hij zijn winkel op slot deed en naar huis ging. Er stonden nog veel mensen, toen er plots een man van de Grüne Polizei op de motor aan kwam rijden. Het hele stelletje ging op de loop, op enkele jongens na. De helden.
Om ongeveer zes uur werd er overal afgekondigd dat we na halfacht niet meer op straat mogen. Erg gezellig hoor.

Ina, 18 jaar

Constantijn Huygens jr. • 24 februari 1694

• Constantijn Huygens jr. (1628-1697) was een Nederlandse staatsman. Hij was daarnaast bekend om zijn werk aan wetenschappelijke instrumenten en als kroniekschrijver van zijn tijd.

24 Woensd.
Smerg. was Danckelman bij mij over een affaire.
Alle dese daghen en eenige tijdt te voren begon Baersenburgh heel geck te worden, wilde telckens vechten en slaen. Verdeed al sijn geldt aen schilderijen te koopen. Wierd geseght in een hoerhuys te logeren, en daeruyt een hoer te willen trouwen. Had een koets gekocht, en daer achter op de Con. en̅ de Coningin doen schilderen, en daerbij: I am satisfied in all.

Had brieven van mijn vr. van̅ 9en, 12en, 16en en 19en Februar. In die van̅ 9en schrijft, dat de vrouw van Valckenburgh, naer dat sij van̅ koetsier, haer man, wettel. gescheiden was, omdat haer geslagen had en qual. getracteert, op conditie dat sij hem 1000 gl. 's jaers soude uytkeeren en aen comptant geldt 2000 gl., weder bij hem geloopen was, en̅ een testament gemaeckt hadde, waerbij sij hem al haer goedt had gemaeckt; 't welck Made de St Martin soo had ontstelt, dat men meende dat sij de doe verleden weeck ontijdigh soude in de kraem gekomen hebben, en schier desperaet was. Schrijft oock, dat neef de Willem sijn suster soo langh was aengeweest, dat sij hem belooft en versekert hadde, dat sij met Gersdorf niet soude trouwen, maer dat sij weder op haer broer begeert hadde, dat hij niet soude beletten, dat hij bij haer soude komen, want dat sij hem altemet eens wilde sien, dat hij haer hadde toegestaen, en̅ nu beyde wel te vrede waeren. In de brief van̅ 12en seght sij, dat Made de St Martin haer smergens, daeghs te voren, had laten weten, dat sij die nacht in̅ kraem was gekomən van een soon en van een dochter, daer sij wel gewenscht hadde geen kinderen meer te krijgen. Dat in̅ voorgaende weeck op ordre van de Staten alle Deensche schepen gearresteert en̅ beslagen waeren. Dat die verlede saterdach daer tijding was gekomen, dat het doode lichaem van de Wilde omtrent Texel gevonden was. Dat de Hr van Engelenburgh, Hoochschout van̅ Bosch, in̅ Haegh gestorven was, en̅ onder andere de Hr van Duyvenvoorde de charge solliciteerde voor sijn broer, de Hr van Rosande.

Naermidd. was tot Dorp, daer hij, Mevr. Boddenbroeck, Capn Bodenbroeck en Villatte saten en speelden bruyten. Dorp met sijn wolle muts op.

Nicolaas Beets • 23 februari 1834

• Nicolaas Beets (1814-1903) was een Nederlandse schrijver. In zijn studententijd hield hij van 1833-1836 een dagboek bij.

s Gravenhage Zaterdag 22 febr.
Met mijn gastheer (den hr. S.) Meyerbeer's [opera] ‘Robert le Diable’ gaan zien en hooren. De muziek van 't stuk overheerlijk. De conceptie van 't stuk ook niet kwaad. Met dat al de strekking gevaarlijk. Doch opera's worden zelden verstaan, en indien al, 't is tegenwoordig een tijd, waarin het nieuwe een genoegzame reden is om godsdienst, goede zeden, en goeden smaak ten offer te brengen. Trouwens de decoraties lieten niets te wenschen over.

's Gravenhage 23 febr.
Wandeling met mijn gastheer, een totaal buitenman. 'k Slaagde er in een conversatie naar zijn hart gaande te houden over buitenleven, koren, schapen, paarden, koeien, boomen, stukken land enz., maar groot was mijn verlegenheid, wanneer hij mij in staat achtte een paard of stuk land te tauxeeren.

In 't Bosch de prinses van Oranje [Anna Paulowna, echtgenote van de latere koning Willem III] ontmoet, die om de foule [drukte] te vermijden haar ochtendwandeling vroeger dan deze doet en reeds terugkeerde. Zij was verzeld van éene dame, en werd gevolgd door twee lakkeien. Op eenigen afstand volgde haar rijtuig. Heerlijk gezicht, dat eener Vorstin, die de liefde van haar land, de lust van haar volk is, weldadig en liefderijk, als een Engel Gods; schoon, vriendelijk, innemend, gracieus als de veder op haar hoofd, Geheel Vorstin, geheel Gratie.

Cartharina Schrader • 22 februari 1700

• Catharina Schrader (1656-1746) was een Friese vroedvrouw, die bijna 50 jaar haar vak uitoefende. Ze hield een journaal bij waarin ze de bevallingen beschreef.

1700 den 22 feber[wary] bij Pitter Muys sijn wiff Jancke. Een son, na dat 7 jar gewacht had.

1700 den 12 mert bij Doytse brauwer sijn wiff Jankce, nae dat all 2 dagen een meyster bij gewest waer met een meyster Van den Berg. Enn waer dat gen ontschluytinge. Most opgeschroft en noch met grotte muyte dor een ander meyst[er] verlost worden met instrumenten. Het kynt dot. Mar nit geschonden als sij plas vant hoft.

1700 den 12 mer[t] bij Jackop Filltie sijn wif scholaper. Mar qwam met sijn ruge tot de gebortte. En gen ontschluytinge. Most har stoffen datter ontschluytinge qwam. Kerde het don, qwam dubelt met het ersken ter werlet. War bijnae doedt, doch bequam wer.

1700 den 13 ben ick op de Zingel bij Jackop Evertz verver en garentwinder sijn wiff Gebke [gehaald]. Mar qwam met het aremken tot de gebortte. Most het keren. Qwam met de streng voruyt mar geluckte - Goed lof - hast. Mar war het kynt langer alls een uhr doedt. Doch beqwam wer. Een son.