J.G. Koppe -- 11 mei 1940

Ochtend Zondag 11 Mei 1940
En zo breek de ochtend van 1e Pinksterdag van het jaar 1940 voor ons aan. Het zal velen van ons het levenlang waarschijnlijk bijblijven. In de ochtend is het verbazend rustig. De zon staat hoog aan de hemel en er is weinig bewolking. Vogels doen schijnbaar hun best om ons te doen vergeten wat er aan de hand is en lijken niet gevlucht te zijn voor het gebulder de afgelopen nacht. Na een half uur word het onrustig in het voorterrein. Duitse patrouilles hebben zich schijnbaar s' nachts overal verplaats en houden zich schuil. De zogenaamde stoottroepen verschuilen zich in de kippenhokken, bossages en achter de diverse houtstapels die dit gebied rijk is. Geregeld fluiten er mitrailleurkogels over onze hoofden zodra er ook maar iets beweegt of boven de loopgraaf uitkomt. Ook word er gewerkt met granaatwerpers.
Geregeld komen er Duitsche vliegtuigen over die blijkbaar samenwerken met de stoottroepen in de omgeving. In den namiddag word het dan weer rustiger. Er komen allerlei berichten binnen, oa dat er Engelse jagers en bommenwerpers in aantocht zijn, de Fransen zouden de Duitschers bij Nijmegen met groot materieel in de rug aanvallen. Er zouden pakjes met voedsel uit de Duitsche vliegtuigen gegooid worden, hiervan mag niet gegeten worden omdat het mogelijk vergiftigd is. Totdat er in de namiddag II-10 RI terugtrekt vanuit haar stelling in Ederveen. Verschillende stellingen zijn daar door verraad van een kapitein finaal aan gruzelementen gebombardeerd door de Duitsche bommenwerpers.
De spanning op het Heitje stijgt nu ten top. II-10 R.I. word echter teruggestuurd en zo breekt na een tamelijk zenuwachtige avond weer een nacht aan. Wat zal die brengen ? De nacht verloopt tamelijk onrustig, er word veel geschoten en in de verte horen we de zware artillerie blaffen. In de verschillende stellingen zijn schijnwerper aangebracht, gemaakt van autolampen en batterijen met een schakelaar. Hiermee word geregeld het voorterrein beschenen, teneinde eventuele verrassingen te voorkomen. Er gebeurt echter niet veel verder, ook de daarop volgende ochtend niet.


Soldaat J.G. Koppe diende tijdens de mobilisatieperiode 1939-1940 in het 22e Regiment Infanterie bij Renswoude, en hield in mei 1940 een dagboek bij.

Juan Labrador -- 10 mei 1942

Baguio, May 10, 1942
Last night, Radio San Francisco announced the arrival of President Quezon in that city. And to prove the veracity of such assertion, it also announced that the dead Quezon who was “killed” by Radio Tokyo was going on the air. True enough, Quezon spoke over Radio San Francisco. His voice and energetic diction were unmistakeable. He affirmed that he had established a government in exile in Washington, and that he and his government will work day and night to effect a return to Manila with the help of the American forces. Unfortunately, it was not to be as soon as we were hoping for.
Together with President Quezon were Vice-President Osmeña, General Valdes, Carlos P. Romulo, Don Andres Soriano, Major Nieto, and Doña Aurora Quezon and their three children.
The same radio station announced that the number of officers, soldiers, and marines, who had surrendered in Corregidor amounted to eleven thousand, mostly Americans.


Juan Labrador was een Filippijnse geestelijke. Bij The Philippine Diary Project zijn dagboekfragmenten van hem te lezen.

Raymond Queneau -- 9 mei 1958

Taxichauffeurs vind ik walgelijk, met hun agressieve gaulisme. Ik heb besloten alleen nog met het openbaar vervoer te reizen. In lijn 83 dacht ik vandaag (9 mei) heel stilletjes dat ik zo bovendien het een en ander zou besparen; twee taxi's voor 450 franc per dag maak 900 franc en dat is aan het eind van de maand vijftien- tot twintigduizend ballen. Van die gedachte zat ik wellustig te genieten toen ik een oude burgerdame voor me tegen een soortgenote hoorde zeggen: 'Als het niet zo duur was zou ik altijd de bus nemen, dat is prettiger dan de metro.'
Na aldus met mijn materialisme te zijn geconfronteerd sla ik af in de richting van bespiegelingen over de metro. Die nam ik niet meer vanwege de trappen. Maar sinds ik afgevallen ben (zowel door het dieet als door mijn ziekte) heb ik hem weer genomen: één keer. Zaterdag. En de dag ervoor, toen ik de trappen van de rue du Mont-Cenis beklom merkte ik dat het nog ging.
Dat kan ook verband houden met mijn verwoede pogingen Zazie in de metro weer op te nemen. Natuurlijk zie ik ook wel de min of meer onbewuste gevoelsmatige bases van openbaar en individueel vervoer. In genoemde bus zaten behalve deze twee dames een blinde vrouw, een kerel met een panamahoeed (zeldzaam tafereel) een een Dominicaan (minder zeldzaam).


Raymond Queneau (1903-1976) was een Frans schrijver, dichter, dramaturg en wiskundige. Notities en fragmenten uit zijn dagboeken zijn opgenomen in Mijn moeder zong.

Edgar Rickard -- 8 mei 1945

Tuesday, May 8
To Tucker for injection. President Truman announces official capitulation of Germany at 9 A.M. It comes as anti-climax and his pronouncement sounded very flat, with neither warmth or enthusiasm. Most shops close, and people mill about in streets, but spontaneity is lacking.
H.H. feels as I do; says he has been told by at least three responsible people that if he (H.H.) should ask to see Truman he would be cordially received and a big job in Europe offered. H.H. says he will not go to see Truman unless Truman asks him, and then he will gladly give all the information and help that he can.



Edgar Rickard (1874-1951) was bijna heel zijn leven lang een vriend en vertrouweling van de Amerikaanse president Herbert Hoover. De vriendschap tussen Hoover en Harry S Truman wordt bij de Truman Library gedocumenteerd met onder meer dagboekfragmenten van Rickard.

Herman Abcouwer -- 7 mei 1945

Maandag 7 Mei
Nadat het eenige dagen koud en regenachtig is geweest, is vandaag de zomer weer in het land gekomen en is het zelfs warm.
Nog altijd is Ederveen niet geheel vrijgegeven en wel in verband met losloopende S.S.ers.
Vanmiddag kregen we de zoon van Mudde uit Veenendaal op bezoek, waaruit bleek dat de Veenendaalers zich ook weer vrij kunnen bewegen. Zij hebben daar een slechte tijd meegemaakt, weinig eten, zoo nu en dan granaatvuur en weinig bewegingsvrijheid. Het grootste gedeelte van de dag moesten ze in huis doorbrengen. Gelukkig is er in Veenendaal niet gevochten met de Hollandsche S.S., zooals wij oorspronkelijk dachten. Thans zijn zij tewerkgesteld bij het opruimen van mijnen. De ontploffingen, die wij gisteren en vandaag hoorden zijn dan ook vermoedelijk daarvan afkomstig.
In de loop van de avond werd per radio bekend gemaakt dat alle Duitsche legers gecapituleerd hebben en hiermede is een belangrijk hoofdstuk van de geschiedenis afgesloten.
Mussert, de man die eens verkondigd heeft dat Nederland zonder hem geen toekomst had, is in zijn hoofdkwartier gevangen genomen en hiermede is weer een leider, zij het dan een halve, van het toneel verdwenen.
Sinds vanmorgen is een aanvang gemaakt met de bezetting van West-Nederland en groote troepenmachten passeerden, naar wij vernamen, vandaag Zeist.


Herman Abcouwer (1890-1953) was amanuensis in Wageningen en hield van 1944-1945 een dagboek bij.

H. Romers -- 6 mei 1940

Maandag 6 mei vertrok ik 's morgens uit Utrecht samen met twee schoolvrienden naar de School voor dienstplichtige onderofficieren-administrateur te Middelburg. Aangekomen vonden wij enkele sergeants bij het station, die ons min of meer in het gelid zetten. Daarna liepen we naar de kazerne, een oud gebouw. Het was inmiddels 1 uur geworden; wij kregen de lunch, bestaande uit brood, boter, kaas en goor uitziend water, aldaar “koffie” genoemd. Het maal moest in een hoog tempo worden genuttigd. (Het is mij opgevallen, dat alles in dienst even gehaast moest gebeuren, terwijl anderzijds veel tijd wordt verknoeid) Vervolgens werden we ingeschreven en konden we de omgeving verkennen. Mijn belangstelling werd gewekt door de prachtige gevels van oude koopmanshuizen enz. De rest van de dag werd besteed aan het beslaapbaar maken van de strozak. De sectie, waarbij ik werd ingedeeld, bestond overwegend uit prettige, behulpzame kameraden; m'n slapie was een aardige jongen, doch zag er niet al te zindelijk uit.


Op 6 mei 1940 trad H. Romers in dienst bij de School voor Dienstplichtige Onderofficieren-administrateur te Middelburg. Tussen 6 mei en 26 mei hield hij in een agenda aantekeningen bij van zijn ervaringen en de gebeurtenissen.

George Templeton Strong -- 4 mei 1861

May 4. No national news of much importance today. There are signs, more or less reliable, of collapse and intimidation in Virginia and Maryland. A strong party in Kentucky and western Virginia seems certainly arming for the nation against state secession. The twenty days within which the President’s proclamation called upon all rebels to disperse expire tomorrow, and there are vague rumors of decisive steps thereupon to be taken. We shall see. We are generally hopeful and in high spirits today. But our levies are very raw; the rebel commanders have the energy and freshness that belong to revolutionary leaders. Worse than the loss of three pitched battles would be overtures of compromise and negotiation from the swindling chivalry – “the felon knights” of Jefferson Davis’s Round Table. That would divide and weaken us again. I fear the subtle, knavish, desperate leaders of the South have some such move in reserve.


George Templeton Strong (1820-1875) was een Amerikaanse advocaat, vooral bekend vanwege zijn dagboeken. Op de site van de New York Times worden daar gedeelten uit gepubliceerd uit de periode van de Amerikaanse burgeroorlog.